کینه، انتقام‌جویی، خشم ، قهرکردن و احساسات و رفتارهایی مشابه این ، زمانی بر دنیای عاطفی و هیجانی فرد مسلط می‌شود که در دنیای روانی او ناامنی بر امنیت غلبه داشته باشد، هر چند همین عواطف در ابتدای مراحل رشدی به خصوص در کودکی و هنگام خطر، موجب حفظ و بقای ارگانیسم زنده می‌شود، ولی انتظار داریم به تدریج با رشد و تحول ذهنی ، و به خصوص در جریان یک والدگری موثر، شاهد حاکمیت فضایامن در برابر فضای ناامن باشیم. تسلط عواطفی همچون خشم، کینه و انتقام‌جویی در بزرگسالینشان‌دهنده عدم بروز شکل‌گیری ظرفیت‌های عاطفی سطح بالا و نشان‌دهنده غلبه فضای ناامن روانی بر فضای امن درون‌روانی است. یکی از نتایج روان‌درمانی‌های موثر این است که به تدریج درمانجو ظرفیت عشق ورزیدن، صمیمیت و بخشش، می‌یابد و به تدریج همین عواطف بر کینه، خشم، قهر و انتقام جویی برتری می‌یابد.
حمیدرضاساسان‌فر