من با تو همان قدر شبیه هستم که ممکن است تفاوت داشته باشیم، باشد که خویشتن مستقل و یکتای خود را ارزشمند بدانیم و آن را در این رابطه دو نفره درمانی از یاد نبریم. مرعوب همدیگر نشویم و خودمان اینجا باقی بمانیم. همدیگر را به خوبی ببینیم، بشنویم و از یکدیگر بیاموزیم. هر چند نقش خود را در این جلسه از یاد نمی بریم و به یاد خواهیم داشت که من و تو برای چه در اینجا حاضر شده ایم، ولی قبل از آن نقش انسانی ارزشمند خود را گرامی می داریم. بگذار اصیل باشیم، برای هم نقش بازی نکنیم. اگر در قامت یک روانشناس همه چیز دان و همه توان خود را ارایه کردم من را به درنگی دعوت کن همانگونه که تو خویشتن مستقل و یکتای خود را به هیچ بهایی در اینجا ارزانی نمیکنی. بیا قرار بگذاریم که اصالت را در اینجا حفظ کنیم، در گام اول همانی باشیم که هستیم.

حمیدرضاساسان فر، ۹ اسفند ۹۴